Matki, żony i ... modelki

Kobiety w twórczości wielkich malarzy polskich

wystawa czynna od 10 listopada 2005 r. do 22 lutego 2006 r.

Uroczyste otwarcie wystawy 9 listopada  2005 r. o godz. 18.00

kuratorzy wystawy: Małgorzata Laurentowicz-Granas i Joanna Manżett-Kubiak 

W tym roku Muzeum nasze obchodzi 30. rocznicę swojego istnienia. Z tej okazji prezentujemy naszym sympatykom wystawę  poświęconą kobiecie.

Niezależnie od zmian społecznych czy obyczajowych pewne role przypadają kobiecie na zawsze. Nadal tylko ona będzie matką żoną, kochanką, córką, siostrą czy muzą. Jej postać od wieków inspiruje artystów w różnych dziedzinach sztuki - rzeźbie, rzemiośle artystycznym, rysunku, grafice, a zwłaszcza malarstwie. Szczególnie malarze uwieczniali ją z lubością na swoich płótnach. Najsilniejsze zainteresowanie artystów postacią kobiety widoczne jest na przełomie XIX/XX w., zwłaszcza w okresie secesji. Pod wpływem literatury, ówczesne malarstwo zabarwione symbolizmem, mitologizowało kobiecość. Panował mit wiecznej i tajemniczej kobiecości, fascynacja miłością i erotyzmem, cudem narodzin i śmierci. Malarze często wówczas uwieczniali na portretach swoje żony, dążąc do uchwycenia wyrazu psychologicznego, a jednocześnie poszukując nowych form w sztuce.

         Przedstawiamy zatem portrety kobiet bliskich sercu artysty, w odwiecznych rolach matki, żony i kochanki, córki, siostry, jak też znane i podziwiane – aktorki, poetki, pisarki, malarki, modelki. Znajdziemy tu m.in. portrety aktorek: Ireny Solskiej, Heleny Sulimy, Marii Malickiej, pisarek i poetek: Elizy Orzeszkowej, Gabrieli Zapolskiej, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, znanych modelek: Marii Balowej, Róży Aleksandrowicz oraz umiłowanych żon.

Na wystawie prezentujemy ponad 100 obrazów, malowanych na przestrzeni 100 lat, autorstwa ponad sześćdziesięciu największych polskich artystów, m.in. Teodora Axentowicza,  Władysława Czachórkiego, Eugeniusza Eibischa,  Vlastimila Hofmana, Alfonsa Karpińskiego, Wojciecha Kossaka, Konrada Krzyżanowskiego, Jacka Malczewskiego, Józefa Mehoffera, Zbigniewa Pronaszki.  Pochodzą one ze zbiorów wielu muzeów, zarówno narodowych jak i regionalnych, tylko nieliczne z kolekcji prywatnych (zbiory swoje udostępniły: Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Kielcach, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Górnoslaskie w Bytomiu, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Slaskie w Katowicach, Muzeum Okręgowe w Pile, Muzeum Teatralne w Warszawie, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu i Muzeum Okręgowe w Koninie). Pokazane zostaną portrety kobiece od  ok. 1840 r.  do  ok. 1940 r. Na przestrzeni 100 lat można  prześledzić, jak zmieniał się charakter portretu kobiecego, jak też zmieniała się sama osoba portretowana, pokazana w wielu odsłonach, w różnych okresach jej życia i przez różnych artystów.

         Malarstwo dopełnione jest poprzez przedmioty użytku codziennego, które służyły kobietom do podkreślania swojej urody, stroje charakterystyczne dla poszczególnych  okresów historycznych i ich akcesoria.

Wystawie towarzyszy katalog z kolorowymi ilustracjami wybranych dzieł.

Zapis katalogowy jest ograniczony do podstawowych informacji o obiekcie, rozszerzony o informacje dotyczące osoby portretowanej. Autorki koncepcji wystawy starały się przedstawić barwnie portretowane postacie, w sposób mniej oficjalny, niekiedy bardziej anegdotyczny.

Galeria zdjęć z ekspozycji

[ POWRÓT ]