Tytuł: Wacław Borowski. RYTMista z miasta Łodzi
Wystawa czynna: 29 października 2011 -styczeń 2012 Kurator wystawy: Monika Nowakowska Miejsce : Aneks jednego Mistrza
Działająca od października 2010 roku Galeria Mistrzów Polskich - wystawa stała Muzeum Miasta Łodzi stworzona na bazie depozytu 129 dzieł polskiej sztuki nowoczesnej, przedstawiającej z prywatnej
kolekcji Krzysztofa Musiała - to doskonały punkt wyjścia do promowania i przypominania wybitnych rodzimych malarzy, rysowników, rzeźbiarzy, także poprzez prezentacje indywidualne ich twórczości.
Na pierwszy jubileusz Galerii wybraliśmy Mistrza z Łodzi: Wacława Borowskiego (1885-1954), czołowego przedstawiciela nowego klasycyzmu w polskiej sztuce lat. 20 i 30. XX wieku, popularnego w
międzywojniu malarza i grafika, ilustratora czasopism i książek (także dla dzieci, np. słynnego Elementarza Mariana Falskiego, wydania z 1934 roku poszukiwanego przez Muzeum), projektanta
scenografii i kostiumów teatralnych, plakatów, tapet, banknotów (wiele z nich funkcjonowało do lat 70. XX wieku, jak popularna "stówa Pstrowskiego"), znaczków pocztowych, wierszy. Artysta
wypracował własny, rozpoznawalny styl o idyllicznym wyrazie i lirycznym nastroju, stylizując formę na mistrzach renesansowych a inspiracji szukając w mitologii, literaturze i filozofii
antycznej oraz sielskim życiu na łonie natury. Jego sztuka jest z jednej strony kameralna i melancholijna - jak stylizowane portrety, martwe natury, alegoryczne i rodzajowe kompozycje
umieszczane w antykizowanym pejzażu; z drugiej monumentalna - Borowski to autor wielkoformatowych dekoracji ściennych i wystrojów wnętrz dla wielu warszawskich gmachów, a także transatlantyków,
w większości niestety niezachowanych. Ten wszechstronny twórca, także pedagog (w latach 1927-1933 wykładał malarstwo i kompozycję w Instytucie Sztuk Plastycznych w Warszawie) i członek-założyciel
ważnych w międzywojniu stowarzyszeń artystycznych, takich jak RYTM czy RYT, często określany bywa mianem artysty warszawskiego. Tymczasem młodość (1885-1905) i ostatnie lata jego życia
(ok.1946-1954) związane były z Łodzią, w której się urodził, zmarł i tu został pochowany na Starym Cmentarzu przy ulicy Ogrodowej. Ekspozycja przypomina postać Borowskiego-łodzianina w kontekście
jego artystycznych i zawodowych związków z rodzinnym miastem. Oprócz malarstwa i grafiki prezentuje także takie ciekawostki jak wielopostaciowy alegoryczny fryz jego autorstwa z 1950 roku, przed
długie lata funkcjonujący w łódzkim Teatrze Nowym nad Dużą Sceną (obecnie zasłonięty), malarskie projekty kostiumów dla tancerzy do opery Kniaź Igor (zrealizowane już w latach 60. w Teatrze
Wielkim w Łodzi) czy interesujący Autoportret z paletą z lat 50., wypożyczony przez prywatnego kolekcjonera. Zgromadzone prace pochodzą ze zbiorów: Muzeum Miasta Łodzi, Muzeum Sztuki w Łodzi,
Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi, Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego oraz od osób prywatnych,
głównie łodzian.
Wystawa jest wstępem do dużej, monograficznej ekspozycji poświęconej wszechstronnej twórczości Wacława Borowskiego, jaką Muzeum Miasta Łodzi planuje zorganizować w najbliższych latach.
 Wacław Borowski, Autoportret z paletą, lata 50. XX wieku, olej, płótno, 94,3x75,4 cm własność prywatna
 Wacław Borowski, Trzej mężczyźni (Trzej Królowie?), 1952, akwarela, papier, 32,5x25 cm własność Muzeum Miasta Łodzi
 Wacław Borowski, Szczęście rodzinne, 1925, pastelpapier, 74x90 cm
 Wacław Borowski, Idylla, 1925, pastelpapier, 66x79 cm
 Wacław Borowski, zdjęcia malarskich projektów kostiumów dla tancerzy do opery "Kniaź Igor", po 1945, gwasz, papier, własność Muzeum Miasta Łodzi
 Wacław Borowski, zdjęcia malarskich projektów kostiumów dla tancerzy do opery "Kniaź Igor", po 1945, gwasz, papier, własność Muzeum Miasta Łodzi
 Wacław Borowski, zdjęcia malarskich projektów kostiumów dla tancerzy do opery "Kniaź Igor", po 1945, gwasz, papier, własność Muzeum Miasta Łodzi
[ POWRÓT ]
|
|